Menu

DYŻUR W KONFESJONALE

 Sakramentu pokuty i pojednania jest sprawowany codziennie przed każdą Mszą św.

Dzień tygodnia

od 6.45

od. 17.30

PONIEDZIAŁEK

Ks. Andrzej

Ks. Radosław

WTOREK

Ks. Michał

Ks. Łukasz

ŚRODA

Ks. Marian

Ks. Andrzej

CZWARTEK

Ks. Łukasz

Ks. Michał

PIĄTEK

Ks. Michał

Ks. Marian

SOBOTA

wg ustaleń

NIEDZIELA

15 minut przed każdą Mszą św.

Dyżur w konfesjonale:

          15 minut przed każdą Mszą św.

Spowiedź w pierwszy piątek miesiąca:

          - dzieci i uczniowie gimnazjum od godz. 15.30

          - młodzież i dorośli od godz. 17.00


Katechizm Kościoła Katolickiego (1485 – 1497)

„Wieczorem owego pierwszego dnia... przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł (do Apostołów): ” (J 20, 19. 22-23).

Przebaczenie grzechów popełnionych po chrzcie jest udzielane przez osobny sakrament nazywany sakramentem nawrócenia, spowiedzi, pokuty lub pojednania.

Ten, kto grzeszy, rani cześć i miłość Boga, a także własną godność człowieka powołanego do synostwa Bożego oraz narusza duchowe dobro Kościoła, którego każdy chrześcijanin powinien być żywym kamieniem.

W świetle wiary nie ma większego zła niż grzech i nic innego nie powoduje gorszych skutków dla samych grzeszników, dla Kościoła i dla całego świata.Powrót do komunii z Bogiem, która została utracona przez grzech, rodzi się z łaski Boga pełnego miłosierdzia i troszczącego się o zbawienie ludzi. Trzeba prosić o ten cenny dar dla siebie i dla innych.

Droga powrotu do Boga, nazywana nawróceniem i żalem, zakłada ból i odwrócenie się od popełnionych grzechów oraz mocne postanowienie niegrzeszenia w przyszłości. Nawrócenie dotyczy więc przeszłości i przyszłości. Źródłem nawrócenia jest nadzieja na miłosierdzie Boże.

Sakrament pokuty składa się z trzech aktów penitenta oraz z rozgrzeszenia kapłana. Aktami penitenta są: żal za grzechy, spowiedź lub ujawnienie grzechów przed kapłanem oraz postanowienie wypełnienia zadośćuczynienia i czynów pokutnych.

Żal za grzechy (nazywany także skruchą) powinien wypływać z motywów wynikających z wiary. Jeśli jego źródłem jest miłość do Boga, nazywamy go „doskonałym”; jeśli opiera się na innych motywach, nazywamy go „niedoskonałym”.

Kto chce dostąpić pojednania z Bogiem i z Kościołem, musi wyznać przed kapłanem wszystkie grzechy ciężkie, których jeszcze nie wyznawał, a które przypomniał sobie po starannym zbadaniu swego sumienia. Wyznawanie grzechów powszednich niej jest samo w sobie konieczne, niemniej jest przez Kościół żywo zalecane.

Spowiednik zadaje penitentowi wypełnienie pewnych czynów „zadośćuczynienia” lub „pokuty”, by wynagrodził szkody spowodowane przez grzech i postępował w sposób godny ucznia Chrystusa.

Tylko kapłani, którzy zostali upoważnieni przez władzę kościelną do spowiadania, mogą przebaczać grzechy w imieniu Chrystusa.

Skutki duchowe sakramentu pokuty są następujące:- pojednanie z Bogiem, przez które penitent odzyskuje łaskę;- pojednanie z Kościołem;- darowanie kary wiecznej spowodowanej przez grzechy śmiertelne;- darowanie, przynajmniej częściowe, kar doczesnych, będących skutkiem grzechu;- pokój i pogoda sumienia oraz pociecha duchowa;- wzrost sił duchowych do walki, jaką musi prowadzić chrześcijanin.

Indywidualna i integralna spowiedź z grzechów ciężkich oraz rozgrzeszenie stanowią jedyny zwyczajny sposób pojednania się z Bogiem i Kościołem.

HASŁO ROKU

Idźcie i głoście

Dzisiaj jest

sobota,
27 maja 2017

(147. dzień roku)

Święta

Sobota, VI Tydzień Wielkanocny Rok A, I Dzień powszedni albo wspomnienie św. Augustyna z Canterbury, biskupa

Prowincja Polska MSF

I Komunia św.

Licznik

Liczba wyświetleń:
3406723

Statystyki

Wyszukiwanie