Menu

Rozpoczęcie formacji

Licznik

Liczba wyświetleń:
4310023

Statystyki

Prezbiterium w kościele Świętej Rodziny

       W rzeszowskim kościele pw. Świętej Rodziny centralne miejsce w prezbiterium zajmuje kompozycja, której zasadniczymi elementami są: krzyż, tabernakulum i witraż umieszczone wertykalnie, tak że w efekcie tworzą spójną teologiczną całość.
       Kształt krzyża nawiązuje plastycznie do najbardziej znanego krzyża w Kościele zachodnim – krzyża, przed którym modlił się św. Franciszek z Asyżu i usłyszał jak Chrystus mówi do niego: „Franciszku, odbuduj mój kościół”. Krzyż obramowany złotem jest krzyżem chwały, krzyżem Boga (złoto symbolizuje świętość, niezniszczalność, chwałę Bożą i życie w Królestwie Bożym). Krzyż nie jest już narzędziem śmierci, lecz zwycięstwa. Karminowe tło krzyża symbolizuje Krew Chrystusa wylaną za nasze grzechy. Krew to życie, siły witalne, ofiara. To także symbol miłości – „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15, 13) – oczyszczenia i żarliwości.
       Na krzyżu Chrystus w postaci ukrzyżowanej, ale bez symbolów męki: korony cierniowej i gwoździ. Takie przedstawienie Chrystusa uwypukla Jego wolność i dar, jaki składa nam z siebie samego. Gest otwartych dłoni to zaproszenie skierowane w nasza stronę: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście” (Mt 11,28). Krwawiące rany to znak nieustannej ofiary i nieprzemijającej miłości Boga. Otwarte oczy Chrystusa to powrót do pierwotnych wizerunków Chrystusa ukrzyżowanego. Otwarte oczy Chrystusa zachęcają nas do dialogu z Nim, modlitwy. Każda rozmowa staje się prostsza gdy możemy patrzeć w oczy i często powiedzieć i usłyszeć więcej przez milczenie niż słowo. Złota aureolo na nad głową Chrystusa mówi nam o Jego chwale w Królestwie Bożym i władzy królewskiej. Biała szata – peryzonium – którą przepasany jest Chrystus to znak czystości i niewinności. Jedynym znakiem męki i cierpienia są krzyżujące się w głębi tła krzyża fioletowe belki.

       Krzyż wpisany jest w koło, które symbolizuje kosmos. Nie jest on już ciemnością, ale jasnością, która wypłynęła ze zwycięstwa życia nad śmiercią jakie na krzyżu odniósł Chrystus. Koło jest także symbolem jedności i obecności Boga Ojca.
       Ponad krzyżem, w dynamicznych kolorach witraża, zstępujący Duch Święty. Zdecydowane zestawienie barw sugeruje, że zstąpienie Ducha Świętego jest zawsze dynamiczne i wymyka się wszelkim regułom. Zstępujący Duch Święty to także nawiązanie do chrztu Chrystusa, wydarzenia które zapoczątkowało Jego publiczną działalność oraz do wydarzenia w Wieczerniku, gdy po Zesłaniu Ducha Świętego narodził się Kościół. Dla nas jest symbolem nieustannego działania Trzeciej Osoby Trójcy Świętej w Kościele i w historii życia każdego z nas.

       Tabernakulum zakomponowane w symbol krzewu gorejącego, w którym Bóg objawił się Mojżeszowi: „Zdejm sandały z nóg, gdyż miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą" Świątynia Pańska jest ziemią świętą, sacrum, przestrzenią zamieszkałą przez Tego, Który Jest. Elementem zbierającym i przyciągającym wzrok jest trójkąt – symbol Boga Trójjedynego: Ojca, Syna i Ducha Świętego. W tym najświętszym miejscu, gdzie przechowywane jest Ciało Chrystusa skupiają się wszystkie przymioty Boga. 
       Płomień wiecznie żywy – lampka wieczna – wieńczy optycznie krzak gorejący informując nas o obecności w tej świątyni Boga pod postacią Chleba Eucharystycznego.
       Uzupełnienie kompozycji stanowi tło, które jest dopełnieniem ikonograficznym całości. Zielono – niebieskie barwy układają się ku górze zarysowując kształt dymu, elementu uzupełniającego gorejący krzew, „który płonie, ale się nie spala”. Dym uważany za symbol modlitwy określa w tym wypadku bardzo wyraźnie, że patrzący na całość ołtarza winien nie tylko podziwiać jego artystyczne piękno, ale przede wszystkim modlić się: a modlitwa nasza „niech będzie stale przed Tobą jak dym kadzidła”. Zieleń jest symbolem płodności i żyzności, młodości i świeżości. Tu przemieszana z błękitem (symbolem nieba i życia mistycznego) i bielą (czystością, niewinnością i świętością) wypełnia dodatkową symboliką poszczególne elementy ściany prezbiterium.


Magdalena Drąg vc
Ks. Marek Winiarski MSF

HASŁO ROKU

Jesteśmy napełnieni
Duchem Świętym

Dzisiaj jest

środa,
26 września 2018

(269. dzień roku)

Święta

Środa, XXV Tydzień zwykły
Rok B, II
Dzień Powszedni albo wspomnienie świętych męczenników Kosmy i Damiana albo wspomnienie świętych męczenników Wawrzyńca Ruiz i Towarzyszy

Liturgia Słowa

Prowincja Polska MSF

Wyszukiwanie