Menu

MB Solidarności

Wyszukiwanie

Licznik

Liczba wyświetleń:
5582998

Statystyki

Jezu, ufam Tobie - historia kultu w naszej Parafii

W roku 2000 p. Maria Gotkowska ofiarowała do naszego kościoła parafialnego obraz Miłosierdzia Bożego, który został umieszczony w prawej nawie i poświęcony w II Niedzielę Wielkanocną, gdy Jego Świątobliwość Jan Paweł II kanonizował w Rzymie Sekretarkę Jezusa Miłosiernego, s. Faustynę Kowalską. W tym samym roku początkiem maja, staraniem p. Barbary Łabędzkiej, trafiły do naszej parafii relikwie Św. Siostry Faustyny. Od pewnego czasu czciciele Miłosierdzia Bożego i parafianie zwracali się do ks. Proboszcza z prośbą o wyeksponowanie obrazu Bożego Miłosierdzia przez budową ołtarza lub bocznej kaplicy dla tegoż obrazu.

Andrzej Antoni Widelski i jego dzieło

Obraz Miłosierdzia Bożego w kościele parafialnym Świętej Rodziny

Rok temu ks. Proboszcz Marek Winiarski zlecił artyście plastykowi Andrzejowi A. Wielskiemu, projektantowi i wykonawcy większości elementów wystroju kościoła – aranżację strefy modlitewnej Miłosierdzia Bożego w naszym kościele oraz projekt kompozycji przestrzennej dopełniającej plastyczną ekspozycję obrazu który również ma namalować artysta.
Andrzej Antoni Widelski rozpoczął prace przy obrazie w lipcu 2006 roku. Podobrazie przygotowano zgodnie ze starą tradycyjną techniką stosowaną do malowania ikon. Deskę przyklejono klejem skórnym, płótnem lnianym, zagruntowano w dwunastoma warstwami, gruntem kredowym i kilkanaście razy przeszlifowano. Jest to najstarsza metoda przygotowania podobrazia do pracy malarskiej pozłotniczej. Indywidualnie wyprofilowana rama została pokryta płatkami złota przez artystów Magdalenę i Arkadiusza Wiedelskich.
Pierwszym etapem wykonania obrazu było narysowanie postaci. Tu artysta zgodnie ze swoim przekonaniem inspirował się obrazem namalowanym przez Adolfa Hyłę, a znajdującym się w sanktuarium w Łagiewnikach. Po założeniu na obraz podmalówek, w sierpniu 2007 Andrzej A. Widelski udał się do Wilna gdzie po raz pierwszy zobaczył obraz Jezusa Miłosiernego, namalowany według wskazówek udzielanych przez Święta Faustynę malarzowi Eugeniuszowi Kazimierowskiemu. Zauroczony niezwykła mistyką wileńskiego przedstawienia, Widelski dalsze prace malarskie kontynuuje czerpiąc z doświadczeń kontemplacji tego obrazu, w którym – jak mówi – odbija się modlitewna atmosfera ikony i tajemnica światła, ukryta w postimpresjonistycznej palecie.
Powstało piękne dzieło. Kiedy stajemy przed wizerunkiem Jezusa nasz wzrok pada na najjaśniejszy element obrazu: rozchylona szatę na wysokości serca i świetlisto – biały punkt z którego rozchodzą się promienie symbolizujące Krew i Wodę. Promień czerwony jest wyrazisty i jasno wskazuje na krew. Natomiast promień blady, symbol wody, przyjmuje kolorystykę w relacji z otoczeniem, tak jak woda. Odbija czerwień sąsiedniego promienia, przyjmuje żółcienie, błękity, kolor szaty Chrystusa i odbija fioletowo – granatowe tło. Podobne przenikanie się kolorów jest obecne na obrazie autorstwa Kazimierowskiego i s. Faustyny.
Oczy Jezusa Miłosiernego spoglądającego na nas śledzą niejako nasze zachowanie w doczesnej przestrzeni. Są zawsze skierowane na patrzącą osobą, a my możemy tylko powtórzyć za psalmistą:
Panie, przenikasz i znasz mnie,
Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję. Z daleka przenikasz moje zamysły,
widzisz moje działanie i mój spoczynek i wszystkie moje drogi są Ci znane.
(Ps 139,1 – 3)
Obraz został umieszczony w specjalnej wykonanej oprawie wysokości ponad 5 metrów. Tło stanowi charakterystyczny dla naszego kościoła klinkier. Całość zamknięta jest przestrzennym obramieniem w kolorach błękitu, w której podstawie znalazł się element z blachy kutej mosiężnej w kształcie fragmentu pnia drzewa. Jest to alegoryczne nawiązanie do drzewa życia z ogrodu Eden i do drzewa krzyża, na którym z serca Jezusa wytrysnęła Krew i Woda. Ściana, od której na dystansach umieszczono obraz, jest dyskretni podświetlona niebieskim i białym światłem podkreślającym metafizyczną atmosferę modlitewnej strefy – Jezusa Miłosiernego.
W ramie po prawej stronie we wnęce wykończonej metaloplastyką umieszczono relikwiarz z relikwiami Św. S. Faustyny. Po lewej stronie obrazu pozostało miejsce oczekujące na wizerunek Sekretarki Bożego Miłosierdzia. (Elementy metaloplastyki wykonał Arkadiusz Wiedelski.)

Opracownie: Magdalena Drag vc
Wykorzystano materiały ze strony internetowej o Bożym Miłosierdziu
Fragmenty książki ks. Andrzeja Witko „Obraz Bożego Miłosierdzia”
Relację Andrzeja Antoniego Widelskiego

 «  1  2  [3] 

Powrót

Transmisja na żywo

HASŁO ROKU

WIELKA TAJEMNICA
WIARY

Dzisiaj jest

niedziela,
09 sierpnia 2020

(222. dzień roku)

Święta

Niedziela, XIX Tydzień zwykły
Rok A, II
Dziewiętnasta Niedziela zwykła

Liturgia Słowa

Prowincja Polska MSF

Jesteśmy na...